Kurów, pw. Narodzenia NMP i św. Michała Archanioła
Strona WWW: http://kurow.diecezja.lublin.pl
| Wezwanie: | Narodzenia NMP i św. Michała Archanioła |
| Liczba wiernych: | 4693 |
| Erygowana: | 1450 rok |
| Odpust: | św. Michała Archanioła - 29.09 |
| Msze święte: | niedziele i święta: 7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 17.00 dni powszednie: 7.00. 7:30, 18.00 - czas letni 16.00 - czas zimowy |
| Kancelaria: | godziny kancelarii: pn.,wt.,czw., pt.:8:00 - 8:30, 18:30 - 19:00, sob.: 8:00 - 8:30 |
| Adres: | ul. Lubelska 6 24-170 Kurów |
| Telefon: | 81 881 10 29; 81 880 88 70 |
| Księża : | Stępień Stanisław Turowski Paweł Zbigniew |
| Historia parafii: | Istnieją przekazy świadczące, jakoby w 1185 r. istniała w Kurowie świątynia. Pewniejsze są jednak dane odnośnie do połowy XV w. Wtedy Piotr Kurowski uposażył parafię w pole, łaki, sadzawki, młyn - 1452 r. W okresie reformacji i aż do XVIII w., byli tu kalwini. W XVII w. par. obok prepozyta miała też 2 wikariuszy. Funkcjonowała tu szkoła par. kierowana przez rektora, szpital dla ubogich, funkcjonujący pod koniec XIX w. jako schronienie dla starców. W życiu religijnym znaczną rolę odgrywały bractwa, np. od XVII w. różańcowe. W 1863 r. miejscowe społeczeństwo wzięło udział w powstaniu ( zachowały się groby powstańców). Dużo ofiar pochłonęła ostatnia wojna światowa. Spośród dawnych duszpasterzy par. uwagę zwracają: ks. Grzegorz Piramowicz, który założył w Kurowie szkołę kształcącą nauczycieli szkół par., oraz ks. Wincenty a Paulo Pieńkowski, późniejszy ordynariusz lubelski. Od 1945 r. na terenie par. pracują siostry Benedyktynki Misjonarki, które dawniej prowadziły przedszkole. Od 1945 r. funkcjonuje też biblioteka par. Archiwum zawiera m. in. księgi metrykalne od 1590 r. Dawniej par. należała do dek. kazimierskiego, do 1948 r. - puławskiego, obecnie do Garbowa. Najstarsze pisemne wzmianki dotyczące Kumowa pochodzą już początku XIII wieku. Istnienie tamtejszego grodu potwierdzają dokumenty z 1204 roku. Wiadomo jest także, że od czasów średniowiecznych aż do połowy XIX stulecia miejscowość stanowiła letnią rezydencję biskupów chełmskich, a później lubelskich. Samo biskupstwo utworzono w 1359 roku w oparciu o decyzję wydaną przez papieża Innocentego VI. Jednostkę uposażył król Polski, Władysław Jagiełło, wydając specjalny przywilej w Nowym Korczynie w 1417 roku. To z inicjatywy jednego z tamtejszych duchownych, ks. Jana Biskupca, na miejscu został wybudowany pierwszy kościół parafialny. Jego stawianie trwało blisko dwie dekady. Świątynia w 1434 roku stała się centrum nowego samodzielnego ośrodka duszpasterskiego. Odrębną parafię erygował i uposażył wspomniany już ks. Biskupiec. W takich właśnie okolicznościach została powołana do istnienia jedna z najstarszych wspólnot rzymskokatolickich leżących na terenie dekanatu chełmskiego. Jej pierwotne granice na przestrzeni epok uległy widocznym zmianom. Aktualnie w skład parafii wchodzą następujące miejscowości: Alojzów, Dębina, Haliczany, Kasiłan, Koczów, Kumów Majoracki, Kumów Plebański, Leszczany, Leśniowice, Mołodutyn, Kolonia Rożdżałów, Rożdżałów, Sielec oraz Wolawce. Pierwsza świątynia w Kumowie, podobnie jak dwie kolejne, posiadała konstrukcję drewnianą. Nie przetrwały one jednak próby czasu. Obecny kościół wzniesiono w latach 20. XIX wieku z fundacji biskupa lubelskiego Wojciecha Skarszewskiego. Budowę zakończono za czasów ks. bpa Józefa Marcellina Dzięcielskiego. Uroczysta konsekracja obiektu odbyła się w 1826 roku. W roku 1839 bp Józef Marcellin został pochowany w krypcie tego kościoła. W pierwszej dekadzie ubiegłego stulecia kompleks sakralny przebudowano, powiększając gmach o nowe prezbiterium, zakrystię oraz dwie kaplice. Murowana z cegły i otynkowana bryła posiada cechy stylu klasycystycznego. W trójbocznie zamkniętym prezbiterium można podziwiać regencyjny ołtarz główny pochodzący z XVIII wieku. W jego centrum znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z barokowymi zdobieniami. W maju 2002 roku w czasie misji parafialnych poświęconych Bożemu Miłosierdziu przyjęte zostały relikwie św. siostry Faustyny. Znajdują się one w ołtarzu bocznym zadedykowanym Jezusowi Miłosiernemu. Od tamtego czasu we wspólnocie znacząco rozwinął się kult Bożego Miłosierdzia. Od kilku lat w każdy piątek w lokalnym kościele odmawiana jest koronka. Powstało też kilka kół koronkowych. Wielką czcią wierni otaczają również Matkę Boską. Wiele osób należy do kółek różańcowych. Ponadto, od 2024 roku w okresie od maja do października z okazji świąt maryjnych organizowany jest tak zwany Wędrowny Różaniec. Nad inicjatywą tą czuwa ks. proboszcz, który wyznacza około dziesięciokilometrową trasę, którą później pokonują wierni. Wędrują oni w ciszy i skupieniu, polecając Maryi swoje osobiste sprawy, modląc się w intencjach własnych, ojczyzny oraz świata. Najstarsze pisemne wzmianki dotyczące Kumowa pochodzą już początku XIII wieku. Istnienie tamtejszego grodu potwierdzają dokumenty z 1204 roku. Wiadomo jest także, że od czasów średniowiecznych aż do połowy XIX stulecia miejscowość stanowiła letnią rezydencję biskupów chełmskich, a później lubelskich. Samo biskupstwo utworzono w 1359 roku w oparciu o decyzję wydaną przez papieża Innocentego VI. Jednostkę uposażył król Polski, Władysław Jagiełło, wydając specjalny przywilej w Nowym Korczynie w 1417 roku. To z inicjatywy jednego z tamtejszych duchownych, ks. Jana Biskupca, na miejscu został wybudowany pierwszy kościół parafialny. Jego stawianie trwało blisko dwie dekady. Świątynia w 1434 roku stała się centrum nowego samodzielnego ośrodka duszpasterskiego. Odrębną parafię erygował i uposażył wspomniany już ks. Biskupiec. W takich właśnie okolicznościach została powołana do istnienia jedna z najstarszych wspólnot rzymskokatolickich leżących na terenie dekanatu chełmskiego. Jej pierwotne granice na przestrzeni epok uległy widocznym zmianom. Aktualnie w skład parafii wchodzą następujące miejscowości: Alojzów, Dębina, Haliczany, Kasiłan, Koczów, Kumów Majoracki, Kumów Plebański, Leszczany, Leśniowice, Mołodutyn, Kolonia Rożdżałów, Rożdżałów, Sielec oraz Wolawce. Pierwsza świątynia w Kumowie, podobnie jak dwie kolejne, posiadała konstrukcję drewnianą. Nie przetrwały one jednak próby czasu. Obecny kościół wzniesiono w latach 20. XIX wieku z fundacji biskupa lubelskiego Wojciecha Skarszewskiego. Budowę zakończono za czasów ks. bpa Józefa Marcellina Dzięcielskiego. Uroczysta konsekracja obiektu odbyła się w 1826 roku. W roku 1839 bp Józef Marcellin został pochowany w krypcie tego kościoła. W pierwszej dekadzie ubiegłego stulecia kompleks sakralny przebudowano, powiększając gmach o nowe prezbiterium, zakrystię oraz dwie kaplice. Murowana z cegły i otynkowana bryła posiada cechy stylu klasycystycznego. W trójbocznie zamkniętym prezbiterium można podziwiać regencyjny ołtarz główny pochodzący z XVIII wieku. W jego centrum znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z barokowymi zdobieniami. W maju 2002 roku w czasie misji parafialnych poświęconych Bożemu Miłosierdziu przyjęte zostały relikwie św. siostry Faustyny. Znajdują się one w ołtarzu bocznym zadedykowanym Jezusowi Miłosiernemu. Od tamtego czasu we wspólnocie znacząco rozwinął się kult Bożego Miłosierdzia. Od kilku lat w każdy piątek w lokalnym kościele odmawiana jest koronka. Powstało też kilka kół koronkowych. Wielką czcią wierni otaczają również Matkę Boską. Wiele osób należy do kółek różańcowych. Ponadto, od 2024 roku w okresie od maja do października z okazji świąt maryjnych organizowany jest tak zwany Wędrowny Różaniec. Nad inicjatywą tą czuwa ks. proboszcz, który wyznacza około dziesięciokilometrową trasę, którą później pokonują wierni. Wędrują oni w ciszy i skupieniu, polecając Maryi swoje osobiste sprawy, modląc się w intencjach własnych, ojczyzny oraz świata. |
| Kościół: | |
| Miejscowości: | Brzozowa Gać, Kurów, Łąkoć, Mała Kłoda, Olesin, Płonki, Wólka Nowodworska, Wygoda, |
POWRÓT
