List Pasterski na 2. Niedzielę Wielkanocy 2015

 

TWORZYĆ WYSPY MIŁOSIERDZIA

List pasterski Metropolity Lubelskiego na 25-lecie Caritas

 

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia!

Tomasza, jednego z Dwunastu, nie było wśród Apostołów, kiedy Jezus w dniu zmartwychwstania ukazał się uczniom. Nie był więc naocznym świadkiem spotkania ze Zmartwychwstałym i dlatego trudno mu uwierzyć, że Ten, który skonał na krzyżu i którego Serce przebito włócznią, znowu pojawił się wśród żyjących.

W ósmym dniu po zmartwychwsta­niu Chrystus staje ponownie w kręgu swoich uczniów. Przychodzi specjalnie po to, aby spotkać Tomasza. Chwali tych, co nie widzieli, a uwierzyli. Ale nie potępia i tego, kto wątpi; nie odrzuca tego, kto chce zobaczyć i dotknąć. Jest cierpli­wy i pełen miłosierdzia wobec tego, który szuka i pyta. Pokazuje Tomaszowi i nam swoje zranione ręce i ranę swojego Serca. Chce, abyśmy w Jezusie Zmartwychwstałym wraz z Tomaszem wyznali naszego Pana i Boga.

Dzisiejsza Ewangelia jest nie tyle Ewangelią o niewiernym Tomaszu, ile przede wszystkim Ewangelią o miłosiernym Chrys­tusie. Zmartwychwstały przychod­zi do uczniów, którzy nie sprostali ciężkiej próbie Krzyża, z orędziem przebaczenia i pokoju. Pochyla się w swoim miłosier­dziu nad wątpiącym i szukającym, i otwiera  rany swoich rąk i swojego Serca. W ten sposób odkrywa przed nami całą głębię miłosiernej miłości Boga.

 

Rok Święty Miłosierdzia

Ojciec Święty Franciszek ogłosił, w drugą rocznicę swojego wyboru na Stolicę Piotrową, nadzwyczajny Rok Święty – Jubileusz Miłosierdzia. Rozpocznie się on w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, 8 grudnia 2015 roku i zakończy się 20 listopada 2016 roku, w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Na dzień uroczystego ogłoszenia Roku Świętego wybrał papież II Niedzielę Wielkanocy, która została ustanowiona przez św. Jana Pawła II Niedzielą Miłosierdzia. Oficjalne ogłoszenie Roku Miłosierdzia związane jest z proklamacją bulli papieskiej zapowiadającej otwarcie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra.

Miłosierdzie jest najszlachetniejszym obliczem miłości. To działanie będące reakcją na istniejące zło, grzech, nędzę materialną czy duchową. Bóg Ojciec okazuje nam miłosierdzie posyłając na świat swojego Syna. To właśnie On bierze nas słabych za ręce i leczy rany, przywraca zdrowie, ocala od zguby i prowadzi do Ojca. W Dzienniczku św. Siostry Faustyny czytamy: „Wszystko się zaczyna z miłosierdzia Twego i na miłosierdziu Twoim się kończy. Wszelka łaska wypływa z miłosierdzia i ostatnia godzina pełna jest miłosierdzia dla nas. Ciesz się wszelkie stworzenie, ponieważ ty jesteś bliższe Bogu w Jego nieskończonym miłosierdziu niżeli niemowlę w sercu matki”. Oblicze Boga jest pełne Miłości. Stwórca pragnie pochylać się w stronę każdego człowieka, który potrzebuje wsparcia i woła o pomoc.

W ludzkim wymiarze miłosierdzie jest pochyleniem się nad drugim człowiekiem, silniejszego nad słabszym, zamożnego nad ubogim. Miłosierdzie nie waha się zejść na samo dno, nie lęka się ciemności, w której ktoś woła o pomoc. Nie brzydzi się grzechu, trądu, zarazy. Miłosierdzie wobec bliźniego nie jest tylko współczuciem czy litością, ale zakłada zejście na poziom potrzebującego, aby zdobyć jego zaufanie, pomóc mu podnieść się z cierpienia, ująć go za rękę i wyprowadzić na drogę bez ciemności i lęku, na której można dostrzec otwarte ramiona Boga. Miłosierdzie nie tylko zmienia sytuację osoby potrzebującej, ale powoduje także przemianę udzielającego pomocy. Przez akt miłosierdzia zbliża się on do drugiego człowieka i do mieszkającego w nim samego Boga.

 

Jubileusz Caritas

W pierwszej encyklice Benedykta XVI Deus caritas est czytamy, że wewnętrzna struktura Kościoła wyraża się w potrójnym działaniu: w głoszeniu słowa Bożego, sprawowaniu sakramentów świętych oraz w posłudze miłości – caritas. Są to trzy zadania ściśle ze sobą powiązane. Nie mogą być rozdzielone, bo inaczej nasze chrześcijańskie świadectwo nie będzie pełne, nie będzie skuteczne i nie będzie wiarygodne.

„Pozwólmy mówić miłości!” – wzywał Benedykt XVI w swojej pierwszej encyklice. Miłość jest bowiem bardzo wymowna. Jej język jest uniwersalny. Język miłości zrozumie każdy człowiek dobrej woli. Miłość jest kluczem, który otwiera każde zamknięte drzwi i każde zamknięte serce. I dlatego Caritas „nie jest dla Kościoła rodzajem opieki społecznej, którą można by powierzyć komu innemu, ale należy do jego natury, jest niezbywalnym wyrazem jego istoty.”

Caritas w Polsce, przeżywająca dziś swoje święto patronalne, została reaktywowana 10 października 1990 r. Jest instytucją Konferencji Episkopatu Polski odwołującą się do działalności kościelnej Caritas sprzed jej zlikwidowania przez władze komunistyczne w 1950 r. Posiada własną osobowość prawną i działa w oparciu o przepisy prawa kościelnego i państwowego. Od 2004 roku posiada status organizacji pożytku publicznego. Caritas Polska koordynuje pracę czterdziestu czterech Caritas diecezjalnych w naszym kraju.

Caritas Archidiecezji Lubelskiej została powołana do istnienia dekretem Biskupa Lubelskiego Bolesława Pylaka z dnia 24 maja 1991 roku. W tym roku wchodzi więc w 25. rok swojej dobroczynnej działalności. Pragnę dziś podziękować wszystkim ludziom dobrej woli, którzy wspierają jej dzieła modlitwą i ofiarą materialną. Ta organizacja funkcjonuje dzięki ludziom, którzy ofiarnym sercem pragną odpowiadać na potrzeby biednych. Dziękuję za każdą nabytą świecę Caritas oraz chleb dobroci, za włączanie się w kampanię „kilometry dobra”, „biegi sponsorowane”, czy regularne ofiary przekazywane na rzecz naszej lubelskiej Caritas.

Dzięki tym wszystkim formom zaangażowania, Caritas naszej Archidiecezji pomaga tysiącom osób. Wielka liczba niepełnosprawnych, seniorów, samotnych matek, dzieci, zdolnej młodzieży czy ludzi bezdomnych otrzymała pomoc i wsparcie w trudnych momentach życia. Co roku Caritas dofinansowuje obiady dla dzieci w szkołach, przyznaje stypendia naukowe i socjalne, dofinansowuje operacje i rehabilitację, wydaje tony żywności, udziela pomocy rzeczowej. Opiekuje się uchodźcami i migrantami, wychodzi naprzeciw problemom bezrobocia, jest obecna również tam, gdzie ludzie walczą z klęskami żywiołowymi: powodziami oraz pożarami.

Szczególne podziękowania składam wolontariuszom służącym pomocą w Parafialnych Zespołach Caritas, czy Szkolnych Kołach Caritas. To wy jesteście – jak to sformułował św. Jan Paweł II – „okiem dostrzegającym różnorakie oblicza ubóstwa i sercem, które współczuje i pragnie uczynić bliźniemu będącemu w potrzebie to, co chciałoby, żeby czyniono jemu samemu. Wy jesteście bratersko wyciągniętą ręką, która niesie skuteczną pomoc”.

Ogromną radością naszej Caritas było bezpośrednie zaangażowanie Ojca Świętego Franciszka, który wsparł materialnie operację małej Julii z Lubartowa. Jest to dla Archidiecezji Lubelskiej wielkie wyróżnienie i zobowiązanie do wspierania Papieża modlitwą oraz realizowanie jego wezwania do wychodzenia na peryferie naszego świata.

 

Przeciw globalizacji obojętności

W tegorocznym orędziu na Wielki Post papież Franciszek poświęca wiele miejsca zjawisku, które nazywa globalizacją obojętności. Przestrzega, że obojętność wobec bliźniego i wobec Boga jest realną pokusą także dla nas, chrześcijan. „Mamy przesyt wstrząsających wiadomości i obrazów, które nam opowiadają o ludzkim cierpieniu, i zarazem czujemy całą naszą niemożność działania. Co zrobić, aby nie dać się wciągnąć w tę spiralę przerażenia i bezsilności?” Papież stawia pytanie i zaraz na nie odpowiada, bardzo osobiście i przejmująco: „Drodzy bracia i siostry, jakże pragnę, aby miejsca, w których wyraża się Kościół, w szczególności nasze parafie i nasze wspólnoty, stały się wyspami miłosierdzia na morzu obojętności!”
Umiłowani w Chrystusie Panu!

Z okazji święta patronalnego Caritas chciałbym skierować Waszą uwagę na jedną z takich wysp miłosierdzia, jaką usiłuje stworzyć lubelska Caritas. Chodzi o dokończenie budowy Centrum Charytatywnego w Krasnymstawie. Prace rozpoczęły się w 2008 r., jednak po 3 latach ze względu na brak środków finansowych musiały zostać wstrzymane. W ubiegłym roku, dzięki determinacji dyrekcji Caritas, udało się pozyskać dofinansowanie ze środków unijnych, które pozwoliło wznowić prace budowlane. Najważniejszym elementem Centrum będzie hospicjum domowe, które dzięki zatrudnieniu personelu medycznego zapewni opiekę medyczną obłożnie chorym, bez konieczności opuszczania przez nich rodzinnego domu – miejsca, w którym czują się najbezpieczniej. W ramach Centrum Charytatywnego powstanie również ośrodek terapii i rehabilitacji, świetlica dla dzieci i seniorów, sale komputerowe oraz pomieszczenia dla wolontariuszy.

Wartość całej inwestycji to ponad 3 mln zł. Dotychczasowe prace oraz dofinansowanie pokrywają już niemalże dwie trzecie tej kwoty, potrzeba jednak jeszcze około miliona złotych, by wszystkie cele zostały zrealizowane. Już dziś, po Mszy św. będzie możliwość materialnego wsparcia tego dzieła – do czego z całego serca Was zachęcam.

Konferencja Episkopatu Polski ogłosiła rok 2015 – rokiem Caritas. Już dziś pragnę was zaprosić na inaugurację w Archidiecezji Lubelskiej jubileuszu ćwierćwiecza naszej Caritas. W sobotę 23 maja w Archikatedrze Lubelskiej o godzinie 1100 Mszy Świętej będzie przewodniczył Bp Artur Miziński, Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski. Po liturgii odbędzie się koncert ku czci Świętego Jana Pawła II – wielkiego Apostoła Bożego Miłosierdzia.
Siostry i Bracia!

Niech jeden duch i jedno serce ożywiają wspólnotę naszego Kościoła, tak jak to było za czasów apostolskich. Niech Chrystus obecny w cierpiących i potrzebujących siostrach i braciach nie odczuwa niedostatku z powodu naszej obojętności.

Na radosne przeżywanie Okresu Wielkanocnego i na codzienne świadectwo miłosierdzia chrześcijańskiego wszystkim z serca błogosławię.
Wasz biskup Stanisław

 

List należy odczytać w 2. niedzielę Wielkanocy 12 kwietnia 2015 r., podczas wszystkich Mszy Świętych.

Print Friendly